
مگه خودمون افسانه و اسطوره و بزرگ كم داریم؟
چرا به اونها توجه نمیشه ؟
اصلا میگن اشكال نداره كه با افسانه های دیگر كشور ها آشنا بشیم ولی چقدر با افسانه های خودمون آشنا شدیم؟
چرا مسوولین صدا و سیما به گذشته خودمون توجه نمی كنن؟
چرا به جای اینكه مردم رو با بزرگانی همچون كوروش ،داریوش ، و یا جنگجوی دلیر ما سورنا و یا حتی افسانه هایی همچون رستم و سهراب ما را با آشپز و جنگجویان كره ای آشنا میكنند؟
آیا نمیشد با هزینه هایی كه در قبال خرید این سریالها پرداخت میشه و درآمدهای هنگفت تبلیغاتی كه صدا و سیما دریافت میكنه تصویری از اسطوره و جنگجو و عادل جهان باستان یعنی كوروش بزرگ به نمایش بگذاریم؟ 

ای كوروش شرمنده ام و ما ایرانیها شرمنده ایم و در اصل صدا و سیمای ما باید شرمنده باشد ، كه چهره و عظمت تو را به كسانی كه تصویر ما را در فیلمهایی همچون 300 به سخره میكشند ، نشان نمی دهیم تا با عظمت و شكوه و اوج عدالت و قدرت و انسانیت تو آشنا شوند. 
چرا الان توی بازار مون باید لباس های قدیم كره ای مد بشه؟ كفش های مدل یانگوم و یا لباس جومونگ...
واقعا جای بسی تاسف است.

